prostethics: used as substitutes for real limbs of flesh and blood. The mechanic counterparts were always unwhole, strange, unnatural, robotic pieces of compensation, for what was real, for what should have been there.
Now it looks like the table is turning, slowly but surely. Not only do prosthetics nowadays approach the behaviour and abilities of flesh and blood limbs in a much more accurate way than the wooden leg of captain Hook did, but they can even exceed them, and add new features (the "Terminator arm")
Other than that, I would love to have a camera in my head. I would sacrifice one of my eyes, for sure. They're pretty big so it should probably work well. As far as the surveillance - sou-veillance society is concerned - I don't know. The camera eye is definitely a fully integrated interface. Which could mean that a human being is used as a surveillance camera, of course. But it stretches much further than that. Other data could be called up, one could wire up an iphone to the camera eye and fix up data in realtime. Or layers of augmented reality.
An exciting new era has started. Donna Haraway has never been out, but she's more present than ever. It's not purely coincidental that an athlete with two prosthetic legs just successfully participated in the Olympics. The first cyborg victory, and a start sign to whatever will be next. Will my grandparents need that artificial hip, or will they just go for a brand new set of rabbit legs that will give them the force to hop on forever? How will my generation grow old? Will we at some point have a moment in our lives when we decide to go bionic, and just float on into eternity with our bodies made of light and steel?
29.8.11
The better kind of internet session: text on the net
Mostly, when I go on the internet, I don't think and I just go windowshopping at some places. I watch the same youtube videos and go to bed after a quick look at my mailbox.
Sometimes, when I go on the internet, I think "let's enrich myselves" and I go looking at blogs with a different text / image ratio and usually what follows is an overwhelming cascade of jawdropping pearls of intelligence, consumed by the greedy eyes of yours truly, who is found enthusiastically nodding at the screen from time to time.
I am not one of those people naturally attracted to poetry, but on one of those better kind of internet wanderings, this appeared in front of me
eratiopostmodernpoetry.com
Eratio is, as the title page says, an e-journal for poetry. Post-modern poetry. "Il Pleut" by Apollinaire serves as an introductory message. The latest issue of the e-journal is presented by a simple frame mimicking the back of a book, as one would find it in a library. The whole idea is fantastic, the only minus for me is the poems are offered in a pdf format. That is still too much a 'bounded' form, instead of the imaginary boundless stretches an internet page has.
Somehow, poetry and other linguistic forms of expression seem much more suitable and sense-making on the net than visuals, more often than not losing quality due to the fysical limits of the screen, overenthusiastic uses of flash and other misuse.
Another brilliant example of text-on-the-net is
TheThing.net
Made by an early internet artist in the nineties; it screams geocities, makes use of blinking text and it's just great in general, even if the story has no point at all; it's the idea that counts.
That's it for now, I must sleep. The next one will be probably about that guy who had a camera implanted into his eyesocket.
Sometimes, when I go on the internet, I think "let's enrich myselves" and I go looking at blogs with a different text / image ratio and usually what follows is an overwhelming cascade of jawdropping pearls of intelligence, consumed by the greedy eyes of yours truly, who is found enthusiastically nodding at the screen from time to time.
I am not one of those people naturally attracted to poetry, but on one of those better kind of internet wanderings, this appeared in front of me
eratiopostmodernpoetry.com
Eratio is, as the title page says, an e-journal for poetry. Post-modern poetry. "Il Pleut" by Apollinaire serves as an introductory message. The latest issue of the e-journal is presented by a simple frame mimicking the back of a book, as one would find it in a library. The whole idea is fantastic, the only minus for me is the poems are offered in a pdf format. That is still too much a 'bounded' form, instead of the imaginary boundless stretches an internet page has.
Somehow, poetry and other linguistic forms of expression seem much more suitable and sense-making on the net than visuals, more often than not losing quality due to the fysical limits of the screen, overenthusiastic uses of flash and other misuse.
Another brilliant example of text-on-the-net is
TheThing.net
Made by an early internet artist in the nineties; it screams geocities, makes use of blinking text and it's just great in general, even if the story has no point at all; it's the idea that counts.
That's it for now, I must sleep. The next one will be probably about that guy who had a camera implanted into his eyesocket.
10.8.11
PARIS IS BURNING
I really wanted to write something about the seminal documentary about drag and gay black and latino (eg: the ones who'd be ruled out statistically from EVER being succesful in anything, y'all) culture in NY from the seventies, to the eighties, and slightly rolling into the nineties, who ever hadn't fell victim to AIDS by then. I learned about this documentary through Marjorie Boston, whom I interviewed about a year ago. She is now director of MC Theater in Amsterdam, but started out studying mime, and this was a movie she loved so much, she named her first production "Made in da Shade" after one of the houses mentioned in the film. Watching the movie you can definitely see the mime-ish movements being made, meant as a dance, but more than that wording something through gestures and other body movements. A dance style known as "vogueing", a mime-ish type of dancing in which clothing takes a special part as to make "the better shape" It's a battle, basically: "Instead of fighting, you would dance it out on the dance floor"
The balls, the fashion, the dancing, the poverty, the oppression, way of life and everything goddammit. It's a great documentary, it's viewable on youtube chopped into 9 parts. Watch it!
4.7.11
skate cinema: Future Primitive (The Bones Brigade)
This skate style is so nice... like he's riding waves; bending his knees all the time, making one continuous flow over the concrete pavements. Jealous.
The vert skating to me is a bit less interesting to see, it's too much stunt and show - but what's nice is the goofy boy attitude / apparel that I think gets more important with the rise of vert, and simultaneously got its form with the Bones Brigade. Yesterday I stuck around for a little while at the Amsterdam Am, and everything you could see there is already in this video, and other videos that were made in the 80s by the same people. Uninteresting side note from author who is not at all in the know about skateboarding: The energy is pretty much similar and is always nice to see. But even though there were some pretty fine runs being ran, the only thing that really made me "wow" was the 360 spins this French guy made. And he landed them. He was also the only one to wear extremely wide pants, that was pretty badass seen the overall hideousness of those slacks, and that everyone else was wearing more fashionable slim cuts made them stand out even so more. Oh yes, Ishod Wair won.
3.7.11
weekend half over, voet blauw van de punks die erop sprongen
 |
| Mr and Mrs Andrews, Thomas Gainsborough 1750 |
'Pascal?' zei la Maga. 'Wat voor Egyptische opmerking?'
Gregorovius zuchtte. Iedereen zuchtte altijd als zij iets vroeg. Horacio en vooral Étienne, want Étienne zuchtte niet alleen, hij snoof nog bovendien, hij snoof minachtend en zei dat ze een stommeling was. Het is zo paars om onwetend te zijn, dacht la Maga opstandig. Steeds als iemand zich ergerde aan een van haar vragen, werd zij even omhuld door een paarse gewaarwording, paarse massa. Dan moest ze een keer diep ademhalen en dan loste het paars op, dan zweefde het weg, net als de vissen, en verbrokkelde in een groot aantal paarse ruiten, vliegers boven het braakland van Pocitos, zomer op het strand, paarse vlekken tegen de zon en de zon heette Ra en was Egyptisch, net als Pascal.
Het is zo paars om onwetend te zijn. Geniaal.
30.6.11
4.6.11
26.5.11
21.5.11
A touareg electric guitar riff opens up a desert in massive, dry tones. "Hey everybody, it's DJ Annie and you're listening to the K-records label showcase right here on BTR radio. As you may know, every once in a while we like to highlight a different independent label that is releasing some amazing music. This time of course we have K records, based in Olympia, Washington. We're gonna hear from Kimya Dawson, Some Velvet Side Walk, we've got a little Modest Mouse in there; Tender Forever; Mahjongg; the list just goes on. I wanna kick it off with some Old Time Relijun. It's on BTR."
11.5.11
8.5.11
6.5.11
Max Goldt
Max Goldt wrote a column in German magazine Titanic for I don't know how long, that doesn't matter very much, but at least in the years 1990 - 1992. Pretty hot stuff if you were in & around Berlin at the time, one would guess. But the way he writes about his environment, the Berliners and the situation in general is pretty "annoyed, life is hypocrite, people are shit, or at least WEIRD". While reading I found myself making sounds like "Ha!" and "hm! hm!" (= amused agreement) plus he mentions the Cocteau Twins album Heaven or Las Vegas ! (The circle is complete: yours truly made a mention of the same album/song in a doubtful post on the designblog 3 years ago). Berlin in the beginning of the nineties, exquisite cultural sarcasm, and the Cocteau Twins. Read Max Goldt if you're in for a treat!
I got to know about Max Goldt through the magazine nY, that published two columns by him in Dutch translation -dank God- in their november issue last year.
Further reading: Max Goldt, Texte aus den in die vergriffenheit entlassenen Büchern 'Quitten' und 'Kugeln' 2005, 2009, Rowohlt Verlag GmbH, Reinbek bei Hamburg or just jump to AMAZONE
Here are some more pictures from the republished columns, they are all really good. I couldn't help myself quoting from them a bit (in Dutch)
One of the pictures illustrating the column "Immerzu Bratwurstereignisse, doch Kati zieht Flunsch" (which translates into something like: All the time Bratwurstevents, but Kati pulls her lip)
The column tells about the festivities at the re-union of Germany. He notes the number of people drinking from cans and expresses his repulsion: "Op 3 oktober was er alweer zo'n feest, en ditmaal kwamen ze met honderdduizenden tegelijk op straat. Hooguit matig blij keek de massa terwijl ze langs de obligate braadworsttenten en amusementsorkestjes schuifelde. De inwoners van berlijn vierden de Duitse hereniging als de opening van een levensmiddelendiscounter. Ik had niet verwacht dat de mensen voor Ernst Reuterbustes zouden neerknielen om melodieën van Beethoven te neuriën, maar ook niet dat de aangelegendheid zo onfeestelijk, bijna onappetijtelijk zou verlopen."
"Ik schat dat ik in de laatste vijf jaar niet één blikje meer heb gekocht, en toch ben ik niet van dorst omgekomen. Misschien ben ik een anatomisch wonder, maar zelfs de obligate herenigingswandeltocht van Alexanderplatz naar de Siegessäule heb ik volledig abstinent doorstaan en ben daarbij niet in de problemen geraakt. Tijdens de wandeling maakte ik foto's van de bergen afval. Achter zo'n berg stond een braadworstetende man die me vroeg: waarom fotografeert u mij? Ik zei: ik maak helemaal geen foto van u, maar van de afvalberg. De man antwoordde: jaja, dat kunnen jullie - met dit 'jullie' lijfde hij me waarschijnlijk in bij een of ander volgens hem duistere en on-Duitse objectieven nastrevende groep sektariërs, want ik was helemaal alleen - jaja, dat kunnen jullie, antwoordde de man dus, alles door de bagger halen, zelfs de Duitse eenheid moeten jullie besmeuren."
The first picture is with the column "Das Diskretionsteufelchen und der Motivationsfisch" (mm like: the little discretionsdevil and the motivationfish) and starts with the description of the "civilian defilé" after the funeral of Marlene Dietrich in Berlin, actress known for her peculiar set of eyebrows. At the end of the text Max Goldt admits he could have used actual images from the funeral, but didn't do so because he thought that was kinda lame. Instead, he asks the reader if it has become corny now, when images relate to the text only in a metaphysical way, at most.
4.5.11
30.4.11
Red, red wine... goes to my head,
Makes me forget that I
Still need you so
Red, red wine, it's up to you
All I can do, I've done
But memories won't go
No, memories won't go
I'd have thought that with time
thoughts of you would leave my head
I was wrong, now I find
just one thing makes me forget
Red, red wine....stay close to me
Don't let me be alone
It's tearing apart
My blue, blue heart
I'd have thought that with time
Thoughts of you would leave my head
I was wrong, now I find
Just one thing makes me forget
Red, red wine, stay close to me
Don't let me be alone
It's tearing apart
My blue, blue heart
Makes me forget that I
Still need you so
Red, red wine, it's up to you
All I can do, I've done
But memories won't go
No, memories won't go
I'd have thought that with time
thoughts of you would leave my head
I was wrong, now I find
just one thing makes me forget
Red, red wine....stay close to me
Don't let me be alone
It's tearing apart
My blue, blue heart
I'd have thought that with time
Thoughts of you would leave my head
I was wrong, now I find
Just one thing makes me forget
Red, red wine, stay close to me
Don't let me be alone
It's tearing apart
My blue, blue heart
27.4.11
machinima
Rick Genest aka Rico aka Zombie Boy in de reclame van Mugler. Gerecruteerd door Nicola Formichetti, de nieuwe bij Muglah en ook bekend van Lady Gg.. handige jongen!
Zombie Boy vind ik een hoogst aardig fenomeen. Formichetti heeft het geweldig uitgezocht: de man die zijn eigen binnenkant over de buitenkant draagt, het gezicht maken van een modelabel. De fotografie is heerlijk. De heer Zombie Boy, een fantasiefiguur met een beetje een campy achtergrondje (circusartiest) wordt effe geupgrade tot pure high fashion not to be messed with. Dit is royal material. Het is onmiskenbaar sexy, desirable.
Naast deze meneer lijkt Gaga een poppetje, die met make-up probeert zijn ding na te doen omdat ze telkens opnieuw een nieuw trucje moet verzinnen om de aandacht vast te houden. Genest heeft een kostuum gekozen dat nooit uit kan, en wat op zo'n prominente manier aanwezig is, dat het hem definieert. Hij ís een halfslachtig wezen dat zich ergens tussen twee zijnsvormen bevindt. Die fantasie komt uit in de zwart-wit fotografie in de Mugler campagne. Daarom zijn die foto's ook zo goed. Laat me geloven, alsjeblieft, dat Zombie Boy geen echt mens is. Ik wil niet weten dat hij hamburgers eet, dat hij elke dag poept. Ik wil hem niet sociaal zien doen met Nicola Formichetti, ik wil dat hij die nicht rauw opeet. Ik wil hem zeker niet zien vriendelijk zien glimlachen met een baseball cap op. Hij is, in de fantasie van de Mugler campagne, een in-en-uit-gekeerd mens, een mechanisch lichaam. Zo is hij mooi.
 |
| First photo: stylerow.com second photo: NicolaFormichetti.blogspot.com |
26.4.11
25.4.11
Human Garbage
Interesting, this world is
22.4.11
Christophine was with us, and Godfrey the old gardener stayed, and a boy, I forget his name. Oh yes, she laughed, his name was Disastrous because his godmother thought it such a pretty word. The parson said "I cannot christen this child Disastrous, he must have another name," so his name was Disastrous Thomas, we called him Sass.
16.4.11
15.4.11
14.4.11
6.4.11
 |
| briefmagazine.com |
26.3.11
my glasses are clear but the view is foggy
 |
| Françoise Gamma |
Vanochtend werd ik wakker door geschreeuw van de bovenbuurvrouw. Het was raar wakker worden. Slaande deuren enzo. Ik twijfelde of ik niet naar boven zou gaan om te kijken wat er aan de hand was. Zij wonen met ik weet niet hoeveel kinderen op de bovenste en de politie is wel eens langs geweest. Ze zijn erg aardig altijd. Of het alarmnummer bellen. Alleen ik had best wel een kater. Toen ik hier met m'n gedachten was hield het op.
Ik ben gaan hardlopen in het park. Hardlopen met een kater doet pijn. Zaterdag blijkt de nationale hondenuitlaatdag te zijn. Stomme maltezers overal dus. Lelijke mormels zijn het, ze keffen (lelijk) en ze lopen eigenlijk alleen maar in de weg. Je moet nog oppassen dat je er niet per ongeluk op gaat staan. Maltezers, het mysterie van de evolutie. Veel van die honden zowieso. Ze zien er gek uit en ze zijn echt nergens goed voor. Er was wel een mooie groenendaler en een bull terrier. Mooie beesten, hoewel die bull terrier er redelijk verknipt uit ziet. Hij is desondanks best leuk.
Er was nog een jongen in tegengestelde richting aan het hardlopen. Ik heb hem er mooi uitgelopen, na drie keer aftikken op precies dezelfde plek in het park.
Kater of niet.
Daarna wilde ik gaan uitlopen, dus ik ging over in bijna-loop snelheid en kon daarbij nog net een minuscuul jachthondje ontwijken. Tegelijkertijd kreeg ik een vage zweem van sigarettenrook binnen, in de onwrikbare greep van mijn snelle ademritme. Het was het baasje van het jachthondje. De sigarettenrook werd alleen maar sterker, want ik naderde Mr. Smoke.
Het hielp niks, de rook ging mijn lichaam in en vermengde zich met de zich daar bevindende zweet en alcoholresten en tel daar de verminderde vochttoestand die directe gevolgen van a en b zijn bij op. Drang tot overgeven, en ik zat nog steeds in mijn slow motion loop. Ik naderde de baas van het jachthondje, het hondje was met mij opgerend. De baas draaide zich langzaam om. Hij had een gezicht dat eruit zag alsof de verf ervan af aan het lopen was. Hij droeg een zonnebril. En een groen regenjack en oude mannen-corduroy. Langzaam nam hij een diepe trek van zijn sigaret. Toen ik langsliep.
Ik ben gaan hardlopen in het park. Hardlopen met een kater doet pijn. Zaterdag blijkt de nationale hondenuitlaatdag te zijn. Stomme maltezers overal dus. Lelijke mormels zijn het, ze keffen (lelijk) en ze lopen eigenlijk alleen maar in de weg. Je moet nog oppassen dat je er niet per ongeluk op gaat staan. Maltezers, het mysterie van de evolutie. Veel van die honden zowieso. Ze zien er gek uit en ze zijn echt nergens goed voor. Er was wel een mooie groenendaler en een bull terrier. Mooie beesten, hoewel die bull terrier er redelijk verknipt uit ziet. Hij is desondanks best leuk.
Er was nog een jongen in tegengestelde richting aan het hardlopen. Ik heb hem er mooi uitgelopen, na drie keer aftikken op precies dezelfde plek in het park.
Kater of niet.
Daarna wilde ik gaan uitlopen, dus ik ging over in bijna-loop snelheid en kon daarbij nog net een minuscuul jachthondje ontwijken. Tegelijkertijd kreeg ik een vage zweem van sigarettenrook binnen, in de onwrikbare greep van mijn snelle ademritme. Het was het baasje van het jachthondje. De sigarettenrook werd alleen maar sterker, want ik naderde Mr. Smoke.
Het hielp niks, de rook ging mijn lichaam in en vermengde zich met de zich daar bevindende zweet en alcoholresten en tel daar de verminderde vochttoestand die directe gevolgen van a en b zijn bij op. Drang tot overgeven, en ik zat nog steeds in mijn slow motion loop. Ik naderde de baas van het jachthondje, het hondje was met mij opgerend. De baas draaide zich langzaam om. Hij had een gezicht dat eruit zag alsof de verf ervan af aan het lopen was. Hij droeg een zonnebril. En een groen regenjack en oude mannen-corduroy. Langzaam nam hij een diepe trek van zijn sigaret. Toen ik langsliep.
PS: voor wie dit leest: Ga naar Filtering Failure (zie afb boven) in PlanetArt in Amsterdam !!!
Is in het oude Volkskrantgebouw op de Wibautstraat, nog tot 1 april
Prachtige tentoonstelling met zeer gave glitch werken curated by Rosa Menkman, hoezee!
23.3.11
whitney and dolly and gloria and marilyn
What struck me is that over the course of two, three decades and even so more or less cultural 'zones' the song was copied so exactly: no instruments were necessarily added, no choires or samples were mixed in. Is I Will Always Love You the Johnny B. Goode of the eighties?
Like how Soft Cell transformed 'Tainted Love' from Gloria Jones original on Motown recs to this glitz '80's softcore thing. (And then Marilyn Manson with the self proclaimed "metal thug" video of which i'm quite a fan)
(The final image is a bit of an anticlimax)
19.3.11
18.3.11
21.2.11
Abonneren op:
Reacties (Atom)