weekend half over, voet blauw van de punks die erop sprongen

Mr and Mrs Andrews, Thomas Gainsborough 1750

'Pascal?' zei la Maga. 'Wat voor Egyptische opmerking?'

Gregorovius zuchtte. Iedereen zuchtte altijd als zij iets vroeg. Horacio en vooral Étienne, want Étienne zuchtte niet alleen, hij snoof nog bovendien, hij snoof minachtend en zei dat ze een stommeling was. Het is zo paars om onwetend te zijn, dacht la Maga opstandig. Steeds als iemand zich ergerde aan een van haar vragen, werd zij even omhuld door een paarse gewaarwording, paarse massa. Dan moest ze een keer diep ademhalen en dan loste het paars op, dan zweefde het weg, net als de vissen, en verbrokkelde in een groot aantal paarse ruiten, vliegers boven het braakland van Pocitos, zomer op het strand, paarse vlekken tegen de zon en de zon heette Ra en was Egyptisch, net als Pascal.

Het is zo paars om onwetend te zijn. Geniaal.