Eyeborg Man is the future!

prostethics: used as substitutes for real limbs of flesh and blood. The mechanic counterparts were always unwhole, strange, unnatural, robotic pieces of compensation, for what was real, for what should have been there.
Now it looks like the table is turning, slowly but surely. Not only do prosthetics nowadays approach the behaviour and abilities of flesh and blood limbs in a much more accurate way than the wooden leg of captain Hook did, but they can even exceed them, and add new features (the "Terminator arm")

Other than that, I would love to have a camera in my head. I would sacrifice one of my eyes, for sure. They're pretty big so it should probably work well. As far as the surveillance - sou-veillance society is concerned - I don't know. The camera eye is definitely a fully integrated interface. Which could mean that a human being is used as a surveillance camera, of course. But it stretches much further than that. Other data could be called up, one could wire up an iphone to the camera eye and fix up data in realtime. Or layers of augmented reality.


An exciting new era has started. Donna Haraway has never been out, but she's more present than ever. It's not purely coincidental that an athlete with two prosthetic legs just successfully participated in the Olympics. The first cyborg victory, and a start sign to whatever will be next. Will my grandparents need that artificial hip, or will they just go for a brand new set of rabbit legs that will give them the force to hop on forever? How will my generation grow old? Will we at some point have a moment in our lives when we decide to go bionic, and just float on into eternity with our bodies made of light and steel?

Red, red wine... goes to my head,
Makes me forget that I
Still need you so

Red, red wine, it's up to you
All I can do, I've done
But memories won't go
No, memories won't go

I'd have thought that with time
thoughts of you would leave my head
I was wrong, now I find
just one thing makes me forget

Red, red wine....stay close to me
Don't let me be alone
It's tearing apart
My blue, blue heart

I'd have thought that with time
Thoughts of you would leave my head
I was wrong, now I find
Just one thing makes me forget

Red, red wine, stay close to me
Don't let me be alone
It's tearing apart
My blue, blue heart

 

Human Garbage

Easter weekend was a trashy weekend. To give you an idea: one of my neighbours is playing "Dragosta din tei" off their balcony. It's so loud there is no need for me to try to counter with one of the hipster mixtapes I've been playing myself. Other references include sticky tattoos, being confronted with naked dick on the parking lot on Easter Sunday morning and German Kinder Surprise collectors.
Interesting, this world is

my glasses are clear but the view is foggy

Françoise Gamma

Vanochtend werd ik wakker door geschreeuw van de bovenbuurvrouw. Het was raar wakker worden. Slaande deuren enzo. Ik twijfelde of ik niet naar boven zou gaan om te kijken wat er aan de hand was. Zij wonen met ik weet niet hoeveel kinderen op de bovenste en de politie is wel eens langs geweest. Ze zijn erg aardig altijd. Of het alarmnummer bellen. Alleen ik had best wel een kater. Toen ik hier met m'n gedachten was hield het op.

Ik ben gaan hardlopen in het park. Hardlopen met een kater doet pijn. Zaterdag blijkt de nationale hondenuitlaatdag te zijn. Stomme maltezers overal dus. Lelijke mormels zijn het, ze keffen (lelijk) en ze lopen eigenlijk alleen maar in de weg. Je moet nog oppassen dat je er niet per ongeluk op gaat staan. Maltezers, het mysterie van de evolutie. Veel van die honden zowieso. Ze zien er gek uit en ze zijn echt nergens goed voor. Er was wel een mooie groenendaler en een bull terrier. Mooie beesten, hoewel die bull terrier er redelijk verknipt uit ziet. Hij is desondanks best leuk.

Er was nog een jongen in tegengestelde richting aan het hardlopen. Ik heb hem er mooi uitgelopen, na drie keer aftikken op precies dezelfde plek in het park.
Kater of niet.

Daarna wilde ik gaan uitlopen, dus ik ging over in bijna-loop snelheid en kon daarbij nog net een minuscuul jachthondje ontwijken. Tegelijkertijd kreeg ik een vage zweem van sigarettenrook binnen, in de onwrikbare greep van mijn snelle ademritme. Het was het baasje van het jachthondje. De sigarettenrook werd alleen maar sterker, want ik naderde Mr. Smoke.

Het hielp niks, de rook ging mijn lichaam in en vermengde zich met de zich daar bevindende zweet en alcoholresten en tel daar de verminderde vochttoestand die directe gevolgen van a en b zijn bij op. Drang tot overgeven, en ik zat nog steeds in mijn slow motion loop. Ik naderde de baas van het jachthondje, het hondje was met mij opgerend. De baas draaide zich langzaam om. Hij had een gezicht dat eruit zag alsof de verf ervan af aan het lopen was. Hij droeg een zonnebril. En een groen regenjack en oude mannen-corduroy. Langzaam nam hij een diepe trek van zijn sigaret. Toen ik langsliep.

PS: voor wie dit leest: Ga naar Filtering Failure (zie afb boven) in PlanetArt in Amsterdam !!!

Is in het oude Volkskrantgebouw op de Wibautstraat, nog tot 1 april

Prachtige tentoonstelling met zeer gave glitch werken curated by Rosa Menkman, hoezee!